تبلیغات
مطالب علمی

مطالب علمی
 
قالب وبلاگ
نظر سنجی
چقدر وبلاگ مورد رضایت شماست؟






تبلیغات
WBC یا (white blood cell )

این سه حرف مخفف «سلول‌های سفید خون» یا گلبول‌های سفید هستند. اندازه‌گیری مقدار گلبول‌های سفید خون، یکی از روش‌های اصلی برای تعیین وجود عفونت در بدن است، چون این سلول‌ها که جزو سیستم دفاعی بدن هستند، در بیماری‌های عفونی و غیرعفونی واکنش‌های مختلفی از خود نشان می‌دهند.
شمارش WBCها دو جزء دارد: یکی مقدار کلی گلبول‌های سفید در یک میلی‌لیتر خون و دوم شمارش جزء به جزء این سلول‌ها، چون گلبول‌ های سفید خون، پنج نوع مختلف دارند که کم و زیاد شدن هر کدام از این انواع، معنی خاص خود را خواهد داشت(تصویر پایین).
کلمه «diff» که در جلوی CBC نوشته می‌شود، درخواست برای شمارش همین انواع مختلف گلبول‌سفید است.

مقادیر طبیعی : در بزرگسالان و بچه‌های بالاتر از 2 سال مقدار گلبول‌سفید بین 5 تا 10 هزار در هر میلی‌لیتر خون طبیعی است.
محدوده خطر: WBC کمتر از 2500 و بیشتر از 30000 نشان‌دهنده بیماری‌هایی هستند که می‌توانند گاهی خطرناک باشند.
چه چیزهایی باعث کاهش WBC می‌شود؟

لکوپنی یا کاهش گلبول‌سفید به مقادیر کمتر از 4 هزار گفته می‌شود که معمولا در اثر نارسایی مغز استخوان، مسمومیت دارویی ، عفونت بسیار زیاد، سوءتغذیه، بیماری‌های خودایمنی و ایدز به وجود می‌آید. در بسیاری از انواع نارسایی‌های مغز استخوان، مثلا بعد از شیمی‌درمانی،‌ رادیوتراپی و ... هم این مقدار کاهش می‌‌یابد.
چه چیزهایی باعث افزایش WBC می‌شود؟

افزایش گلبول‌سفید، لکوسیتوز نام دارد و به مقادیر بالاتر از 10هزار گفته می‌شود که به طور معمول نشان‌دهنده عفونت، التهاب، تخریب بافت بدن، لوسمی یا سرطان خون است. 
ضربه و جراحت، استرس و تب هم مقدار WBC را افزایش می‌دهد.
نکته: 
- عمل اصلی گلبو‌ل‌سفید مبارزه با عفونت و حذف عوامل خارجی و مزاحم از بدن است و در مواقع آلرژ‌ی‌ها هم این سلول‌ها مسئول بروز واکنش هستند.
- تغییر هر کدام از انواع WBC معنی خاص خود را دارد و ممکن است نشان‌دهنده عفونت با میکروب (مثل باکتری یا ویروس) و یا حتی استرس باشد.
- فعالیت شدید بدنی و ورزش سنگین هم برای مدتی باعث بالا رفتن تعداد WBC در خون می‌شود. بارداری و زایمان هم این مقدار را افزایش می‌دهند.

مواد غذایی افزایش گلبول های سفید خون



كاهش غیر طبیعی تعداد گلبول های سفید در خون به دلیل كاهش تولید آنها در مغز استخوان یا افزایش انهدام آنها(معمولا در طحال)است كه " لوكوپنی " نام دارد. این حال ممكن است مادرزادی باشد یا بدلیل عوامل زیر باشد:


كاهش غیر طبیعی تعداد گلبول های سفید در خون به دلیل كاهش تولید آنها در مغز استخوان یا افزایش انهدام آنها ( معمولا در طحال ) است كه " لوكوپنی " نام دارد. این حال ممكن است مادرزادی باشد یا به دلیل عوامل زیر باشد:
كمبود اسیدفولیك و ویتامین 
b12. 
- بزرگی طحال 
- وجود عفونت در بدن مثل آنفلوانزا، حصبه،سل،مالاریا و ایدز 
- بیماری های مربوط به مغز استخوان
- اشعه درمانی
- مصرف بعضی داروها مثل داروهای ضد سرطان.
با مراجعه به پزشك و كشف علت این بیماری ( هر یك از علل بالا ) می توانید آن را برطرف كنید یا از بروز آن پیشگیری كنید.
از نظر تغذیه ای می توانم بگویم برای رشد و تکثیر سلولهای خونی که سرعت تکثیر بسیار بالایی دارند به چند ویتامین و املاح بیش از دیگران احتیاج است. یکی از مهم ترین آنها اسید فولیک است . منابع غنی از اسید فولیک عبارتند از : جگر، مخمر (ماءالشعیر)، حبوبات پخته، اسفناج پخته، جوانه گندم خام، کاهو، آب پرتقال ، کلم، زرده تخم مرغ و موز . ویتامین b12 نیز فقط در منابع حیوانی مثل جگر - قلوه - شیر - پنیر - تخم مرغ و ماهی وجود دارد .عنصر روی هم برای تکثیر سلول های خونی ایشان مفید است و مصرف ویتامین c بالا بسیار کمک کننده است. برای دریافت غذایی این مواد، بایستی روزانه حداقل 4 واحد سبزیجات مصرف کنید که 1 واحد غنی از ویتامین c ،یک واحد غنی از اسید فولیک و1 واحد غنی از ویتامین a باشد، به عبارتی در روز احتیاج به 1 یا 2 عدد گوجه فرنگی یا فلفل سبز، (برای تامین ویتامین ث )، یك لیوان سبزی خوردن یا اسفناج تازه و 1 تا عدد هویج یا کدو تنبل (1لیوان خرد شده) یا کلم خرد شده (1لیوان) دارید. برای دریافت روی از گوشت قرمز و مغزهایی چون بادام زمینی، گردو و بادام بطور مرتب استفاده کنند



طبقه بندی: زیست شناسی، 
[ جمعه 12 خرداد 1391 ] [ 04:15 ق.ظ ] [ Ali ]

خطای دید (نام‌های دیگر: خطای باصره، خطای بصری، خطای چشم) به احساس دیدن تصاویری گفته می‌شود که فریبنده یا گمراه کننده هستند. در این حالت اطلاعاتی که بوسیله چشم جمع آوری شده و توسط مغز پردازش می‌گردد منجر به درک تصویری می‌شود که با واقعیت آن تصویر تطابق ندارد.

رقص یا خطای دید؟

خطای دید

روی علامت مثبت خیره شوید.دایره های بنفش کمرنگ تر میشوند

خطای دید
 

[ یکشنبه 6 فروردین 1391 ] [ 11:54 ق.ظ ] [ امیر فرخ مالک ]






























[ یکشنبه 6 فروردین 1391 ] [ 11:39 ق.ظ ] [ امیر فرخ مالک ]

نگاه کلی

با همه مرزهای تفکیک شده‌ای که در سلول وجود دارد، یک قالب یا بسته سیتوپلاسمی تمام فضاهای موجود بین اندامک‌هایی را که بوسیله غشای سلولی احاطه شده‌اند، پر می‌کند. این سیتوپلاسم زمینه‌ای سیتوزول است. اگر با اولترا سانتریفوگاسیون مرحله‌ای تمام اندامک‌ها حتی میکروزوم‌ها و ریبوزوم‌ها را هم از سیتوپلاسم جدا کنیم، بخشی شناور باقی می‌ماند که همان سیتوزول است. سیتوزول بویژه در سلول‌های در حال تمایز اهمیت خاصی دارد. 



تصویر

ارگاستوپلاسم

در گذشته سیتوزول به صورت ماده‌ای همگن در نظر گرفته می‌شد تا اینکه در اواخر قرن نوزدهم مشخص گردید که در برخی سلولها بویژه سلولهای ترشحی و سلولهایی که سنتز پروتئینی فعالی دارند، در بعضی قسمتهای سیتوزول باز دوست‌تر است و رنگهای بازی از جمله پیرونین را بهتر می‌پذیرد. به همین دلیل بخشهای باز دوست سیتوزول را سیتوپلاسم رنگ پذیر (کرومیدیال) می‌نامند. در سال 1887 گارنیر کلمه ارگاستوپلاسم را برای بخشهای بازوفیل سیتوپلاسم که به نظر او در بیوسنتز مواد نقش فعالی داشتند، بکار برد.

ارگاستوپلاسم ، بخشهای باز دوستی نظیر ذرات نیسل موجود در جسم سلولی سلولهای عصبی ، سیتوپلاسم فعال و باز دوست سلولهای مخاطی و سلولهای ترشحی لوزوالمعده ، غدد بناگوشی ، سلولهای اصلی غدد معده و بخشهای باز دوست سلولهای کبدی را نیز شامل می‌شود. کاسپرین ، براشه و پژوهشگران دیگر نشان داده‌اند که باز دوستی زیاد ارگاستوپلاسم به دلیل وجوداسیدهای ریبونوکلئیک است و به همین دلیل با تاثیر ریبونوکلئازها این باز دوستی از بین می‌رود.

از آنجا که اسیدهای ریبونوکلوئیک سیتوپلاسمی بویژه در ریبوزوم‌ها متراکمند، می‌توان باز دوستی و فعال بودن سنتز پروتئینها در ارگاستوپلاسم را نتیجه فراوانی ریبوزومها در این بخش از سیتوزول دانست. در گذشته به جای سیتوزول بیشتر از کلمه هیالوپلاسم استفاده می‌شد که خود نشانه‌ای از تصور همگن و شفاف بودن سیتوپلاسم زمینه‌ای بوده است، تصوری که امروزه دگرگون شده است. 

ترکیب تشکیل دهنده سیتوزول

درسیتوزول 85 درصد آب و حدود 15 درصد مواد مختلف موجود است. از این مواد بخش عمده‌ای را پروتئینها بویژه پروتئین‌های آنزیمی اسیدهای آمینه ، گلوکز ، یونها ، mRNA ها ، tRNA ها و بطور خلاصه تمام مولکولهای لازم برای ایجاد انرژی و مواد لازم برای اعمال مختلف سلولی را شامل می‌شوند. پروتئین‌های سازنده اسکلت سلولی از جمله توبولین‌ها ، آکتین‌ها ، میوزین ، تروپومیوزین و تروپونین نیز بخشی از پروتئینهای موجود در سیتوزول هستنند.

برخی مواد موجود در سیتوزول می‌توانند به نحوی تجمع یابند که به ساختمان‌های قابل رویت با میکروسکوپ الکترونی تغییر شکل دهند. از جمله این ذرات ،گلیکوژن ، گویچه‌های لیپیدی و پروتئینهای اسکلت سلولی هستند که به صورت ریز لوله‌ها و ریز رشته‌ها سازمان می‌یابند. یادآوری این نکته جالب است کهسانتریول‌ها ، رشته‌های دوک تقسیم و حتی تاژک‌ها و مژکها زیر بنای ساختمانی ریز لوله‌ای دارند. 



تصویر

پروتئین‌های موجود در سیتوزول

در سیتوزول پروتئینهای محلول ، پروتئینهای آنزیمی ، تمام آنزیمهای گلیکولیز ، آنزیمهای فعال کننده اسیدهای آمینه برای ورود به سنتز پروتئینها ، تمام ماشین سنتز پروتئینها و دیگر بخشهای محلول سیتوپلاسم وجود دارد. بطور کلی حدود 20 تا 25 درصد از کل پروتئینهای سلولی از جمله پروتئینهای آنزیمی در سیتوزول موجودند.

آنزیمهای بسیاری از واکنشهای سلولی که به ATP نیاز دارند، TRNAها بخشهای دیگری از سیتوزول هستند. تغییر حالت سل به (ژل و به تبع آن تغییرات مختلفی از جمله تغییرات غلظتجنبش درون سلولی یا سیکلوز ، حرکت آمیبی ، تشکیل دوک تقسیم ، جابجایی کروموزوم‌ها ، برخی از تغییر شکلهای سلولی ، تسهیم یا شکافتگی سلول و مانند آن به سیتوزول وابسته است. 

اندامکهای سیتوزولی

ریبوزوم

ریبوزومها دارای ترکیبات ریبونوکلئوپروتئین هستند و جایگاه کاتالیتیک برای سنتز پروتئین محسوب می‌شوند. ریبوزومها به صورت آزاد در سیتوزول و یا متصل به شبکه آندوپلاسمی دیده می‌شوند. ریبوزومها در سلولهای یوکاریوتی و پروکاریوتی دارای اندازه متفاوت هستند. ریبوزومها معمولا به صورت پلی‌زوم دیده می‌شوند که متشکل از تعداد زیادی ریبوزوم که توسط مولکولهای RNA پیک بهم متصل شده‌اند و آماده پروتئین سازی هستند. 

شبکه آندوپلاسمی

شبکه آندوپلاسمی متشکل از لوله‌های درهم پیچیده‌ای است که ممکن است حاوی ریبوزوم بوده و به این علت شبکه آندوپلاسمی خشن یا دانه‌دار خوانده می‌شود و یا فاقد ریبوزوم باشد که در این صورت شبکه آندوپلاسمی صاف نامیده می‌شود. شبکه آندوپلاسمی محل اصلی سنتز پروتئین و چربی است و در تغییرات پس از سنتز این مولکولها نقش دارد. همچنین مولکولهای سمی را به مشتقات غیر سمی آنها که می‌توانند از سلول خارج شوند تبدیل می‌نماید. 

دستگاه گلژی

دستگاه گلژی به صورت اندامکهای شبکه مانند در نزدیکی هسته سلول قرار دارند. دستگاه گلژی از یک طرف با شبکه آندوپلاسمی و از طرف دیگر با وزیکولهای و لیزوزومها در ارتباط می‌باشد. عمل اصلی دستگاه گلژی پردازش و آماده سازی محصولات تازه سنتز شده سلولی و هدایت آنها به سوی سرنوشت نهایی‌شان می‌باشد. 

لیزوزوم

ساده‌ترین ساختمانهای لیزوزومی لیزوزومهای اولیه هستند که عبارتند از کیسه‌هایی با یک ماتریکس متراکم که اعتقاد بر این است که از گلژی مشتق شده‌اند و حاوی آنزیمهای هیدرولیتیک هستند که جهت از بین بردن و هیدرولیز موادی که در گوارش سلولی از بین نرفته‌اند بکار می‌روند. 



تصویر

میکروبادیها

این ارگانلها که پراکسی‌زومها و گلی‌اکسی‌زومها هستند حاوی آنزیمهای فلاوین اکسیداز و کاتالازها هستند. ارگانلهایی که حاوی این مواد هستند به شکل کروی یا بیضوی و محصور در یک غشا مشاهده می‌شوند. بیش از 40 آنزیم در پراکسی‌زوم یافت شده است که مسئول بسیاری از فعالیتهای کاتابولیک و آنابولیک هستند. گلی‌اکسی‌زومها بیشتر در سلولهای گیاهی یافت می‌شوند که مسئول تبدیل چربیها به قندها برای استفاده گیاهکهای جوان می‌باشند. 

هسته

هسته سلول مرکز فعالیتهای سلولی است، زیرا اکثر حوادث سلولها از هسته منشا گرفته و یا از طریق پیامهای هسته‌ای به شکل RNA انجام می‌گردند. هسته در سلولهای یوکاریوتی دارای محدوده مشخصی است که توسط یک غشای دو لایه احاطه شده است. بیشتر ژنوم سلول در هسته متمرکز شده است. 

پلاستها

این ارگانلها مختص سلولهای گیاهی هستند که دارای انواع مختلف هستند. از مهمترین آنها می‌توان بهکلروپلاستها و کروموپلاستها اشاره کرد. کلروپلاستها حاوی کلروفیل بوده و مسئول فتوسنتز و تولید کربوهیدراتها در سلولهای فتوسنتزی هستند. 

میتوکندری

این ارگانلها به اشکال مختلف در سلولهای گیاهی و جانوری یافت می‌شوند. حاوی آنزیمهای تنفسی بوده و مسئول تولید انرژی مورد نیاز سلول هستند و تجمع آنها در جایی که نیاز به تولید زیاد انرژی وجود دارد بیشتر است. 



طبقه بندی: زیست شناسی، 
برچسب ها: زیست، زیست شناسی، علوم، سلول، سیتوپلاسم، سیتوپلاسم هسته، سیتوپلاسم سلول، مطالب علمی،  
[ پنجشنبه 25 اسفند 1390 ] [ 01:47 ب.ظ ] [ Ali ]

هسته سلول

هسته محل ذخیره اطلاعات ژنتیکی و مرکز کنترل سلول یوکاریوتی است. محتویات هسته در یوکاریوت ها توسط غشای هسته احاطه شده است و اندامکی به نام هسته را بوجود آورده است. ولی چون سلول های پروکاریوتی فاقد غشای هسته هستند بدون هسته محسوب می ‌شوند.

اطلاعات اولیه

هسته در سال 1831 توسط Robert Brown در سلول های اپیدرمی ثعلبیان کشف شد و به عنوان بخشی متراکم، پایدار و موجود در همه سلول ها در نظر گرفته شد. هسته یک ساختار فشرده با پیچ و تاب های زیادی را داراست و با پروتئین همراه می‌ باشد. به چنین مجموعه فشرده‌ای همراه با پروتئین، کروماتین می‌گویند. هسته واجد غشای دو لایه‌ای موسوم به پوشش هسته‌ای است و در این پوشش حفره‌ ها یا روزنه ‌هایی موسوم به منفذ پیچیده هسته‌ای است که از طریق آن ها عمل تبادل مواد بین هسته و سیتوپلاسم انجام می ‌گیرد. برای بررسی ساختمان عمومی هسته می ‌توان از میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی استفاده کرد.

شکل و محل و تعداد هسته در سلول ها
 
هسته در بیشتر سلول ها کروی یا بیضوی است. در سلول های پارانشیمی بالغ گیاهان عدسی شکل، در سلول های عضلانی مخطط جانوران و سلول های پرو کامبیومی گیاهان استوانه‌ای شکل، در سلول های آبکش بالغ و سلول های انگل زده چند بخشی است. در عده‌ای از سلول ها هسته چند بخشی است مثل گویچه های سفید خون چند هسته‌ای و یا سلول های استئوکلاست(استخوان خوار). در بیشتر سلول ها هسته در مرکز قرار دارد. در سلول های گیاهی به علت رشد واکو‌ئل ها، هسته در کنار غشا قرار می ‌گیرد و در سلول های عضلانی مخطط هسته در بخش های کناری قرار دارد. در جلبک استابولاریا هسته در بخش ریزوئیدی(ریشه نما) یا مجاور با آن قرار دارد. اغلب سلول ها دارای یک هسته هستند. با وجود این برخی جانداران ابتدایی و یا سلول های جانداران پیشرفته بیش از یک هسته دارند. برای مثال حدود 20 درصد از سلول های کبدی و یا عده زیادی از سلول های ریسه قارچ ها دو هسته‌ای هستند. سلول های عضلانی مخطط ساختمان سنوسیتی دارند یعنی در یک سیتوپلاسم مشترک چندین هسته پراکنده است. این سلول ها ابتدا یک هسته‌ای بوده‌اند که به دلیل تقسیمات مکرر هسته بدون آن که سیتوپلاسم تقسیم شود به حالت سنوسیتی درآمده‌اند. نسبت حجم هسته به حجم سیتوپلاسم را نسبت نوکلئوپلاسمی می ‌گویند. این نسبت برای سلول هایی که در یک مرحله رشد و در شرایط مشابه باشند ثابت است. هسته شامل پوشش هسته‌ای، شیره هسته، اسکلت هسته‌ای، کروماتین و بالاخره هستک می ‌باشد.

پوشش هسته‌ای

اطراف هسته سلول های یوکاریوتی را پوشش هسته‌ای شامل غشای بیرونی، غشای درونی، فضای بین دو غشا و منافذ هسته‌ای پوشانیده است.

غشای بیرونی
 
از دو لایه فسفولیپیدی و پروتئین های پراکنده در بین آن ها تشکیل شده است که شباهت زیادی به غشای شبکه آندوپلاسمی دارد و در سطح آن ریبوزوم ها قرار گرفته‌اند. بخش هایی از غشای بیرونی با شبکه آندوپلاسمی دانه‌دار، پیوستگی دارد و منشا غشای هسته نیز از شبکه آندوپلاسمی دانه‌دار است.

فضای بین دو غشا
 
فضای بین دو غشای یا فضای دور هسته‌ای فضایی به وسعت 60 تا 100 آنگستروم است که وسعت آن در همه جای پوشش هسته‌ای یکنواخت نیست. در برخی نواحی وسیع‌ تر و در محل منافذ یا سوراخ های هسته‌ای که دو غشا پوشش هسته‌ای بهم می ‌رسند وسعت فضای دور هسته‌ای به صفر می ‌رسد.

غشای داخلی
 
غشایی زیستی به ضخامت حدود 60 تا 70 آنگستروم، شبیه غشای شبکه آندو پلاسمی و فاقد ریبوزوم است. غشای داخلی با واسطه پروتئین های لامینایی با کرو ماتین ارتباط دارد.

منافذ غشای هسته
 
در پوشش هسته‌ای ساختمان های پروتئینی فعال و ویژه‌ای به اسم منافذ هسته‌ای وجود دارد. وجود این منافذ بوسیله هرتویگ در سال 1876 برای اولین بار پیش‌بینی شد. قطر منافذ به اندازه‌ای است که به مولکول های پروتئین، انواع RNAها و حتی زیر واحد‌های ریبوزومی اجازه عبور می‌ دهد. پروتئین های سیتوپلاسمی که وارد هسته می ‌شوند از جمله پروتئین های هیستونی دارای یک بخش نشانه هستند که به کمک آن از بازگشت آن ها به سیتوپلاسم جلوگیری می ‌شود. منافذ هسته‌ای عبور یون های منفی را تسهیل می ‌کنند. منافذ هسته‌ای ساختمان های دائمی و پایدار نیستند و متناسب با نیاز سلول ایجاد یا ناپدید می‌ شوند. در سلول های با فعالیت متابولیکی بالا که مبادله مواد بین هسته و سیتوپلاسم زیاد است تعداد منافذ هسته نیز زیاد است و در سلول هایی که تبادلات هسته و سیتوپلاسم کم است تعداد منافذ کاهش می ‌یابد. هر منفذ بوسیله مجموعه‌ای از ذرات متراکم احاطه شده است. این ساختمان های پروتئینی را بر روی هم مجموعه منفذی یا منفذ پیچیده هسته‌ای می ‌نامند که شامل بخش های زیر است. یک حلقه یا آنولوس که از 8 پروتئین گرانولی کناری تشکیل شده است و در سطح سیتوزولی قرار دارد. یک حلقه یا آنولوس که این هم از 8 پروتئین گرانولی کناری تشکیل شده است و در سطح نوکلئوپلاسمی قرار دارد. کانال مرکزی یا درپوش که این کانال محل عبور مواد می ‌باشد و در مرکز منفذ قرار دارد. منفذ از ترکیباتی به نام Annular Material پر شده و به سمت نوکلئوپلاسم (شیره هسته) و سیتوپلاسم بیرون زده است.

 

شیره هسته(نوکلئوپلاسم یا کاریولنف)
 
شیره هسته مایعی است که درون هسته را پر کرده است و از نظر کلی شبیه سیتوزول و کمی متراکم‌تر از آن با PH اسیدی است. شیره هسته یا ماتریکس هسته حاوی آب 10 درصد از کل پروتئین های هسته‌ای، 30 درصد از کل RNA و 2 تا 5 درصد از کل فسفولیپیدهای هسته‌ای را شامل می‌ شود. مقدار کمی لیپید و نیز مقداری گلوسیدهای(قندها) موثر در تشکیل نوکلئوتید مثل ریبوز و دزوکسی ریبوز در آن وجود دارند.

یون های موجود در شیره هسته

در شیره هسته یون های  وجود دارد. یون های  موجود در هسته ده برابر بیشتر از یون های موجود در سیتوپلاسم می ‌باشد. و از این لحاظ مساوی محیط خارج سلول است. یون در هسته برای نگهداری ساختمان مولکول DNA لازم می ‌باشد. یون مانع تجمع هیستون ها بر روی DNA و اثری در جهت فعال کردن تنظیم بیان ژن و افزایش نسخه برداری دارد.

پروتئین های شیره هسته
 
این پروتئین ها به دو گروه ساختمانی شامل هیستون ها و تنظیمی شامل انواع غیر هیستونی و آنزیمی تقسیم می‌ شوند.

پروتامین ها: از مهم ترین پروتئین های موجود در شیره هسته سلول های جنسی و زایشی هستند که خاصیت قلیایی دارند. 
پروتئین های هیستونی: با دارا بودن خاصیت قلیایی به DNA متصل شده و نوکلئوزوم ها یا واحدهای تکراری DNA را می‌ سازند. 
پروتئین های غیر هیستونی: دارای خاصیت اسیدی هستند. 
پروتئین های آنزیمی: پروتئین های آنزیمی شیره هسته شامل DNA پلیمرازها، RNA پلیمرازها، لیگازها،DNase ،RNase ،GTPase ، ATPase، نوکلئوزید فسفریلاز است.

ساختمان شیره هسته
 
شیره هسته یا نوکلئوپلاسم حاوی انواع گوناگونی از گرانول های بین کروماتینی و گرانول های اطراف کروماتینی است.

گرانول های بین کروماتینی(ICG): ذراتی است به قطر 20 تا 25 نانومتر که توسط رشته ‌هایی به یکدیگر متصل شده‌اند و به فرم دستجاتی در فضای بین کروماتین اکثر هسته‌ ها دیده می ‌شود. 
گرانول های اطراف کروماتینی(PCG): در اطراف هتروکروماتین متراکم قرار داشته و مانند گرانول های منفرد به نظر می ‌آیند. این گرانول ها به قطر 30 تا 50 نانومتر بوده و توسط گرانول هایی به قطر 25 نانومتر احاطه شده‌اند. این گرانول ها در بسیاری از هسته سلول ها دیده شده و از تراکم فیبرهای بسته بندی شده به قطر 3 نانومتر تشکیل شده‌اند. این گرانول ها از RNA دارای وزن مولکولی کم و ضریب رسوب 4،7s و حداقل 2 پروتئین تشکیل شده است.

اسکلت هسته‌ای
 
مجموعه منفذی شبکه لامینایی به علاوه اسکلت هسته‌ای درونی را روی هم اسکلت هسته‌ای گویند.

شبکه لامینایی
 
شبکه لامینائی یا لامین ها پروتئین های خاصی هستند که تریمرهایی تشکیل می‌ دهند متشکل از سه مونومر که باA ،B ، C یاa ،b ، c معرفی می ‌شوند. تریمر‌های لامینایی که از سه مونومرA ، B و C تشکیل یافته‌اند همانند شبکه تورینه‌ای بهم می ‌پیوندند و اسکلت هسته‌ای را می ‌سازند. بخش محیطی(اطرافی) اسکلت هسته‌ای تراکم بیشتری دارد و بخش درونی آن کم تراکم تر و دارای حالت اسفنجی است. شبکه لامینایی را اغلب شبکه بسیار ظریفی می ‌دانند که در مقابل سطح درونی پوشش هسته‌ای قرار گرفته‌اند و با مجموعه ‌های منفذی اتصال هایی دارد. شبکه لامینایی ساختمانی ظریف اما چسبنده دارد که پس از حذف پوشش هسته‌ای و حل کردن پروتئین و DNAی موجود در کروماتین بصورت پاکت نازکی باقی می ‌ماند و اندازه و حالت هسته را حفظ می ‌کند. لامین نقش ساختمانی مهمی در تعیین شکل و وضعیت هسته بازی می ‌کند. لامین ها مولکول های بسیار پایداری هستند. به حسب وضع لامین ها در طول تقسیم سلولی دو نوع لامین در نظر می‌ گیرند. لامینایی که همیشه چسبیده به پوشش هسته‌ای باقی می ‌ماند(لامین B در پستانداران) و آن هایی که هنگام تقسیم در سیتوپلاسم حل می ‌شوند(لامین A و C در پستانداران). لامین ها به اندازه کافی بخش های آبگریز برای نفوذ به دو لایه لیپیدی غشای داخل هسته را ندارند اما با واسطه یک نوع از پروتئین های درون غشایی به آن متصلند.

اسکلت هسته‌ای درونی

هنگامی که هسته ‌ها جدا شده از سلول بوسیله نوکلئازها از جمله DNase و RNase که به ترتیب DNA و RNA را هضم می ‌کنند یا با محلول های نمکی قوی که پروتئین های کروی را حل می‌ کنند، تیمار شوند یک شبکه سه بعدی درون هسته‌ای باقی می ‌ماند که با میکروسکوپ الکترونی قابل مشاهده است و در مجموعه شیره هسته پراکنده است. این ساختمان را اسکلت درونی هسته‌ای می ‌گویند. به نظر می‌ رسد که این شبکه برای سازمان‌یابی کروماتین مهم است. اسکلت هسته‌ای درونی از دو شبکه روی هم تشکیل شده است که عبارتند از: شبکه اول از پروتئین های رشته‌ای ساخته شده و نقش پشتیبان را برای شبکه دوم دارد. شبکه دوم از پروتئین های گویچه‌ای یا کروی ساخته شده که بین آن ها پروتئین های آنزیمی دخالت کننده در رونویسی و همانند سازی نیز در بین آن ها وجود دارد.

هستک
 
هستک در هسته انترفاز دیده می ‌شود از مرحله پروفاز تا اوایل تلوفاز دیده نمی ‌شود. هستک یک اندامک درون هسته‌ای و بدون غشا در شیره هسته می ‌باشد. تعداد معمول آن یک یا دو عدد در هسته هر سلول، گاهی چند عدد و در هسته اووسیت دوزیستان تعداد زیادی هستک وجود دارد هستک‌ ها اغلب کروی شکل و به صورت ذرات متراکم هستند. بین درشتی هستک و فعالیت بیوسنتزی پروتئینی سلول وابستگی وجود دارد. هر چه سلول ها دارای سنتز پروتئین بیشتر باشند هستک های درشت ‌تری دارند مثل اووسیت ها، سلول های ترشحی و نورون ها. در مقابل در اسپرماتیدها و سلول های عضلانی هستک ها کوچکترند. هستک حاوی RNA فراوان است و یک منطقه کروماتینی متراکم و کم و بیش حلقه‌دار اطراف هستک را احاطه می ‌کند هستک جایگاه تشکیل ریبوزوم است.

کروماتین
 
ترکیب اصلی هسته، کروماتین است شبکه کروماتینی از درهم رفتن رشته ‌های کروماتینی تشکیل شده و این رشته‌ ها در حقیقت حالت بسیار کم تراکم شده‌ای از کروموزوم‌ها هستند. رشد کروماتین یا DNAی انترفازی، مجموعه مولکولی پیچیده‌ای است که در آن DNA، دارای اطلاعات ژنتیکی و پروتئین های مختلف وابسته به آن نقش ساختمانی یا عملی و نیز مقداری از RNAها وجود دارد.




طبقه بندی: زیست شناسی، 
برچسب ها: زیست، زیست شناسی، علوم، هسته سلول، هسته، بدن انسان، سلول، سلول بدن انسان، ساختمان سلول، مطالب علمی،  
[ پنجشنبه 25 اسفند 1390 ] [ 01:30 ب.ظ ] [ Ali ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

تعداد کل صفحات : 21 ::      1   2   3   4   5   6   7   ...  

درباره وبلاگ


همه چیز درباره علوم-مطالب علمی-دانستنی ها

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
تبلیغات
با کلیک بر روی 1+ ما را در گوگل محبوب کنید
Create your flash banner online in 5 step